Aotearoa Tales

Ang tagal ko din bago nakapag-blog muli, medyo abala lang sa trabaho at medyo tinamad din magsulat.

Ang aking isusulat ngayon ay isang parangal sa anak ng boss ng misis ko na si Tom Ashley. Nakilala ko itong si Tom mga 3 years ago dun sa annual Christmas dinner ng kumpanya ni misis. Isa siyang tahimik na tao, very unassuming. Ang kwento sa akin ay windsurfing daw ang pinagkaka-abalahan niya, at nanggaling pa daw siya sa Brasil para lang dito.  At that time, akala ko ay isang hobby lang niya ito.

Fast forward to this year, ang laking gulat ko nung sinabi sa akin ni misis na kasali daw si Tom sa NZ contingent sa Beijing Olympics. Natural ay naging excited kami dahil ngayon lang kami mayroong personal na kakilala na sumali sa Olympics.  Actually, hinde si Tom ganun kasikat among the NZ contingent nung umpisa dahil mayroong mga media favourites na na-overshadow siya. Pero yung mga media favourites na yan ay hinde nakadeliver sa performance nila at ang yung expected na makakagold ay kundi silver ay bronze lang.  

Enter Tom Ashley. Congratulations for winning NZ’s third gold medal in the Beijing Games, you’re a legend mate!!!