Aotearoa Tales

Ngayong Setyembre officially nagumpisa ang spring dito sa New Zealand. Medyo malamig pa din ang simoy ng hangin pero lumalabas na si haring araw, di tulad nung winter na puro ulan at makulimlim ang panahon. 

Isa sa mga paboritong aktibidad namin (ako at mga kaopisina ko) ay magpunta sa beach tuwing pananghalian. Masuwerte kami at ang beach ay nasa dulo lang ng kalye ng opis namin. Yung iba kong kasama sa trabaho ay tumatakbo habang kami naman ng mga kasama kong pinoy ay nagwo-walking lang pero estima ko ay umaabot din kami ng 5 hanggang 6 kilometro balikan sa paglalakad.

Hayaan ninyo akong ipakita sa inyo ang aming kapaligiran.

Eto ang daan papuntang beach. Ang madadaanan mo dito ay yung mga mamahaling bahay. Itong lugar na ito ang isa sa mga pinaka-expensive na residential area sa buong NZ. Haaay, kailan kaya ako mananalo ng lotto?

Doon sa side namin ng beach ay mabuhangin at mas maganda puntahan ito pag-summer. Bakit kanyo? Dahil madaming naka two-piece na nagkalat sa beach.  Yun nga lang, yung tubig ay malamig pa din maski summer na, parang galing sa refrigerator.

At ang mismo harap ng beach ay yung Rangitoto Island na isang dormant na volcano. Sabi nung ibang scientist ay extinct na daw, sabi naman nung iba ay maari pa daw sumabog. Kung sakaling puputok pa ito ay abot kami. Tingnan ninyo na lang yung mga volcanic rocks sa beach na ibinuga nitong bulkan noong huli niyang pagsabog mga 600 years ago.

Etong lugar na ito ay halfway na sa ruta namin sa paglalakad. Pag high tide at medyo malaki ang alon ay mayroon pang nag-su-surfing. dito.

Eto naman ang dalawa kong kasamang pinoy sa trabaho, ang aking mga kasangga sa opisina (siyempre sino pa ang magkakampihan). Lintek sa posing, kala mo nasa cover ng music album! Magpopost ulit ako ng pictures ng beach pag may naka-two piece na.

Sa wakas, dumalaw din kahapon ang gold medal olympian na si Tom Ashley sa workplace nila misis (yung may-ari ng kumpanya nila misis ang tatay ni Tom). Ang sayang lang ay hinde ako nakapunta pero nakapichur naman si Luvsko.

Eto si Luvsko kasama si Tom. Trivia lang pero matalino din itong si Tom at marunong ng four languages.

Malaki din pala ang olympic gold medal at mukha namang solid gold. So hinde pala totoo yung rumor na dahil made in China ay bakal lang siya na pininturahan ng gold paint na may mataas na lead content.

Ang harap ng medal. Yun palang babae ay labas yung isang breast na sintulad ng makikita mo sa classical greek art.

This the back of the medal. Magkano kaya ito kung ibebenta?

Eto pa ang isang panalo ni Tom, yung kanyang Brasilian fiancee na si Mariana. Sa next January na ang kasal nila. Isa na namang gold yun, gold ring naman.

Ang tagal ko din bago nakapag-blog muli, medyo abala lang sa trabaho at medyo tinamad din magsulat.

Ang aking isusulat ngayon ay isang parangal sa anak ng boss ng misis ko na si Tom Ashley. Nakilala ko itong si Tom mga 3 years ago dun sa annual Christmas dinner ng kumpanya ni misis. Isa siyang tahimik na tao, very unassuming. Ang kwento sa akin ay windsurfing daw ang pinagkaka-abalahan niya, at nanggaling pa daw siya sa Brasil para lang dito.  At that time, akala ko ay isang hobby lang niya ito.

Fast forward to this year, ang laking gulat ko nung sinabi sa akin ni misis na kasali daw si Tom sa NZ contingent sa Beijing Olympics. Natural ay naging excited kami dahil ngayon lang kami mayroong personal na kakilala na sumali sa Olympics.  Actually, hinde si Tom ganun kasikat among the NZ contingent nung umpisa dahil mayroong mga media favourites na na-overshadow siya. Pero yung mga media favourites na yan ay hinde nakadeliver sa performance nila at ang yung expected na makakagold ay kundi silver ay bronze lang.  

Enter Tom Ashley. Congratulations for winning NZ’s third gold medal in the Beijing Games, you’re a legend mate!!!