Kasalukuyang pumapasok ako sa isang IT/market research company dito sa Auckland. Itago na lang natin itong kumpanya ko sa pangalang ”Database Factory.” 

Sa totoo lang wala naman akong tunay na background sa market research except na nagtrabaho ako dati sa isang call centre bilang interviewer. Ito yung tumatawag sa bahay-bahay sa buong NZ para mangulit at makipagtsismisan mag-survey. Saka ko nalang ikwe-kwento itong dati kong trabaho na ito.

Noon nga na nag-exam ako para sa current job ko ay mayroon akong portion na hindi ko nakuha yung tamang sagot, pero na-justify ko naman kung bakit iba ang sagot ko (gumana ang pagkapilosopong pinoy hehehe).

Kino-consider ko na masuwerte ako dito sa current job ko. Una ay varied ang trabaho at hindi paulit-ulit. Dun sa team namin ay matutuwa ka sa iba’t-ibang survey na makikita mo, minsan pa nga ay survey na gawa sa pinas. Dahil dito ay hindi ako nabo-bore sa trabaho at ang bilis lang lumilipas ng working day. Ito marahil ang nagbibigay sigla sa akin maski na minsan sang tambak ang mga database na nakapila. Para sa akin ay importante na nag-e-enjoy ka sa ginagawa mo dahil kung hindi ay magiging routine na lang ang ginagawa mo at mawawala yung focus mo sa trabaho.

Pangalawa ay worldwide ang operations namin maski na medium-sized company lang kami. Actually, mga major corporations ang kliyente namin at sa isang given na taon ay mayroon kaming nakukuhang mga bagong kliente at mga bagong project dun sa dating kliyente na. Sabi nga nung isang director namin ay “The moment you stop expanding means that the company is not performing well.”

Ang pangatlo kong gusto dito ay super luwag sila, ika nga nung isang bossing ay “The only rule is that there are no rules.” Hindi sila mahigpit sa oras, basta nakaka-deliver ka ng expected output. Ako nga ay perennial latecomer pero bumabawi naman ako by extending my working hours. Sa totoo lang ay 15-20 minutes lang ang travel time ko mula sa bahay pero parating mabagal kumilos ang mga anak ko sa umaga kaya ako nale-late (uy nagpalusot pa - utot). Napaka-understanding din nila pag may kailangan kang gawin para sa pamilya tulad ng maagang aalis para magsundo kay misis or mga bata. Pwede din sa amin mag-trabaho mula sa bahay kung walang bantay ang mga bata pag school holidays. Wala pating ini-impose na dress code, isuot mo yung damit na kung saan ka komportable basta presentable. 

Pang-apat ay alaga nila ang empleyado. Mayroon libreng pagkain na fruit/snacks and drinks sa pangaraw-araw at madalas pa pag may presentation ay tinatapat sa lunch at sobra-sobra ang mga tsibog. Libre beer pa pagbiernes ng hapon (wawaweewa). Mayroon ding quarterly social events tulad ng naisulat ko na (yung paintball at luge, meron pa ngang go-cart and skiing/snowboarding lessons last year). OK na din ang pasuweldo, tatapatan nila yung performance with commensurate salary raises as your time in the company increases. Ang pinaka-okey sa akin ay yung bonuses, dahil dito naman sa NZ ay bihira yung mga kompanya na nagbibigay nito.

Ang best para sa akin ay okey yung mga kasamahan ko sa trabaho (pero mayroon pa ding dalawang buwisit na gusto kong ipakulam, baka marunong kayo). Para nga kaming mini UN dito dahil may instik, hapon, bumbay, rusko, romano, malaysian, czech, mexikano, arhentino, iraqi, south afrikan, englatero, pranses, eskimo at iba pang lahi. Outnumbered namin yung mga puti. Yung dalawa kong kasamang pinoy ay ka-tsokaran ko din (ba siyempre, sino pa ang magkakampihan ano).

Parati nga pala kaming kasali dun sa yearly contest na”Best places to work in NZ.”  Sa lahat ng pinagtrabahuhan ko, dito ko talagang masasabing “I heart my job”. 

This entry was posted on Saturday, March 8th, 2008 at 2:33 am and is filed under Kiwiana, Trabaho. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.