Aksidente

Noong unang linggo ng Abril ay nagdesisyon si Luvsko na bumili ng sarili niyang sasakyan. Tulad ng naikwento ko dun sa isa kong post, ang sasakyan dito ay hinde luxury kundi necessity. Naging desidido siya bumili kasi may learner’s license na siya. Nahihirapan na din kasi siya mag-commute dahil nagbago na ang ruta ng bus dun sa pinagtratrabahuhan niya at lumayo na ang hintayan ng bus stop. Hindi na rin nagdadaan mismo sa kalye namin yung bus at malayo na rin yung pinakamalapit na babaan.

Nagkataon namang binebenta nung isang barkada yung luma niyang 1993 Honda Ascot. Binenta sa amin sa presyong kapatid at malaki ang natawad namin. Maganda naman ang pagkaka-maintain nung sasakyan at makinis pa, ang tingin ko ay nakaswerte kami.

Simula nung binili niya ito ay panay na ang praktis niya, nakikita ko namang natututo na magdrive. Konti pang praktis ay kukuha na siya ng restricted license - pag meron ka nito ay pwede ka na magmaneho ng walang kasama sa sasakyan pero hinde nga lang allowed magdrive mula 10pm hanggang 5am.

Noong 4 Mayo ay pumasok si Luvsko sa parttime niyang trabaho bilang caregiver sa ospital. Bandang 1pm ay naghanda na ako para sunduin siya. Nitong araw na ito ay malakas ang buhos ng ulan at kakatila lang nung nilabas ko ang sasakyan niya. Halos wala pang 300 meters sa bahay ay mayroong roadworks na ginagawa sa intersection na malapit sa amin. Nakasunod ako sa isang pickup truck ng sumignal ito pakanan at tumigil upang palampasin yung mga kasalubong niya. Nagpreno naman ako pero dumulas yung mga gulong ko dahil sa basang kalye at tinamaan ko yung pickup.

Dali-dali kong tinabi yung kotse ni esmi, at pinuntahan agad yung driver ng pickup para tingnan kung may nasaktan. Kinabahan kasi ako dahil nakita kong may mga bata na na pasahero yung pickup. OK naman daw sila at ako din naman ay kinumusta nung driver kung hinde daw ba ako nasaktan. Mabuti na lang at mabait yung nabangga ko at hinde yung tipong nagwawala tapos ng aksidente tulad sa pinas. Anlaking tao pa man din yung Maori na nabangga ko, kayang-kaya akong gulpihin.

Ang damage sa pickup niya? Nakupe lang ng konti yung kaha nung lumang pickup niya.

Ang damage sa sasakyan ni Luvsko? Yupi ang buong hood (parang nilukot na papel), wasak ang headlights, radiator, baterya at air cleaner. Ito ang hindi ko gusto sa Honda, parang lata lang ang kaha.

Iiling-iling nga yung Maori at sabing “worse off” daw yung sasakyan ko. Nagpalitan kami ng detalye nung Maori at nung tanungin ako kung tatawag pa kami ng pulis ay sabi ko hinde na dahil kasalanan ko naman. Ang sabi ko ay yung kanya-kanyang insurance company na lang ang mag-usap. Nagkamayan na lang kami at inuwi ko na yung sasakyan. Itinawag ko naman kaagad sa insurance company ko ang pangyayari at ibinigay ang insurance details dun sa Maori mismo nung araw na yun.

Kinabukasan ay dinala ko yung Honda sa isang panelbeater (yun ang tawag sa latero dito) para magpa-quote kung magkano ang aabutin sa pag-repair sa kotse. After 3 days ay ibinalita sa akin nung panelbeater na nagdesisyon yung insurance company ko na”i-write off” na lang daw yung Honda dahil yung presyo ng pagpagawa sa kanya ay pareho lang sa presyo na pagka-insure namin sa kanya. Yun pala, ang insurance companies dito ay ipapagawa lang yung sasakyan kung hindi aabot sa more than 2/3 ng insurance value niya. So ang nangyari ay babayaran na lang kami ng value ng sasakyan less yung “standard excess” na $300. Wala pa namang isang linggo ay resolbado naman lahat pati na yung pagbalik sa amin ng pera (hinihintay ko na lang pumasok sa bangko).

Pero nakakatakot pa din talaga ang aksidente, laking pasalamat ko sa Itaas na walang nasaktan.

Timeout

Sa kadahilanang masyado akong busy, e magta-timeout muna ako ng mga dalawang linggo. Sa mga readers ko (mga pito o walo yata kayo hehe) sensya na dahil masyado akong maraming trabaho na hinahabol ngayon. Susubukan ko ding magpost kung may time pero hindi muna siguro sa near future.

Ika nga ni Swarzenneger, “I’ll be back”. 

Proud Kiwi

Today is a special occasion for me and my family. Just a few hours ago, we were awarded our New Zealand citizenship papers. Along with some 500 people, we attended our citizenship ceremony at the Bruce Mason Centre. After reciting an oath of allegiance to Queen Elizabeth II, we were given our respective certificates of citizenship.

Truth be told, I didn’t have any second thoughts about applying for citizenship in this great country. From the moment I arrived, I have been treated fairly and with respect. New Zealand has given me a second chance at life - to provide something better for my family especially for my children.

This is not to say that I’ve totally forgotten about the land of my birth. I will always hold the Philippines dear in my heart. I am still instilling in my children the positive values of our culture.

Actually, I feel that I have done my fair share in serving the Filipino people as I have worked in the public sector for most of my working life, majority of which I spent with the Office of the President and its attached agencies. I can proudly say that I have served the Philippines with conviction and integrity.

Now that I am a New Zealander, I am now committed to my adoptive country. I now join my fellow Kiwis in continuing to build a stronger independent country. New Zealand’s future is now our future.

Ispup ni David Blaine

Mahilig din ba kayo manood ng magic? Nung bata pa ako, hangang-hanga ako sa mga magikerong illusionist. Ang isa sa dabest illusions na napanood ko ay si David Copperfield na pina-disappear yung Statue of Liberty. Hindi ko din makalimutan yung tumawid din siya mula isang side ng Great Wall of China papunta sa kabila. Alam ko namang illusion lang ito, yun nga lang ay para bang palaisipan kung paano ginagawa ito ng mga magikero.

Sa ngayon ang mga sikat na illusionists ay si David Blaine at si Criss Angel. Meron akong nakitang ispup ni David Blaine sa YouTube, medyo luma na siya pero aliw pa din ako tuwing pinapanood ito. Nakakatawa yung expression nung gumaganap na David Blaine at mas lalo na yung dalawang juding na biktima niya.

Eto yung part 2 (para sakin mas nakakatawa ito kaysa part 1):

May part 3:

Marami pa siyang sequel sa YouTube (hanggang part 6 yata meron) pero itong unang tatlo yung kuwela.

Sana mapasaya kayo sa kagaguhan ng gumawa nitong vid.

Biyaheng Aotearoa

May nabasa akong report last year na ito daw Aotearoa* ay 3rd sa buong mundo sa ownership ng vehicles. Una lang ang US at pangalawa ang Saudi. Sa populasyong 4 million kasi, around 82 porsyento ang merong sasakyan dito sa NZ. Lahat na yata ng modelo ng sasakyan meron dito ultimo mamahaling sports cars. Dito naman kasi mayroon nga na public transport - yung bus primarily dito samin sa North Shore. Ang problema, may oras ang public transport hanggang hatinggabi lang. 

Nung baguhan pa ako dito at todo banat ng 2 jobs, yung 1st 9 months ko dito wala pa akong kotse. Ang mahirap lang ang labasan dun sa pangalawang trabaho ay eksakto 12midnight, wala na akong inaabot na bus. Nung una OK lang dahil malapit pa yung bahay kung saan ako nakiki-flatting, mga 30 minutes na lakad oneway. Nung una nakasama ko naman yung landlord ko sa second job kaya may nagpapasakay, pero nung nagresign siya ay no choice. Pero mahirap din gawin pagwinter na, madalas umuulan. Dito necessity talaga yung sasakyan lalo na kung hataw yung iskedyul.

bus_route_after12.bmp

Eto yung ruta ng bus sa hatinggabi na nakita ko kanina lang sa website nila kung halimbawa mula sa dati kong second job papunta dito sa amin ngayon. Tingnan nyo ha walang bus kundi taong naglalakad, may konsuwelo namang approximate time at distance.

Dito naman kasi ay madali makabili ng sasakyan sila pa ang mag-o-offer sayo ng car finance. Siempre mahal pa rin yung mga bago at halos bago. Pero dahil nag-i-import ang NZ ng secondhand vehicles mula Japan at ibang bansa ay mura kang makakabili ng secondhand. Yung mga japanesa car, makakatiempo ka ng mura at yung spare parts nila marami dito. May kakilala ako, nakabili ng roadworthy na kotse sa halagang $500 roughly 15 kitawsan pesos. Konting kutingting at palit ng piyesa kumakaripas na. 

Read the rest of this entry »

Mga Manyikang Parausan

WARNING: Ang mga sumusunod ay hindi pang bata ngunit balitang totoo na ilalabas ko bilang investigative reporting.

Nung minsan may nakainuman akong hapon dito sa Auckland, napag-usapan namin yung mga partikyular na kultura ng mga kanya-kanyang bansa. Habang nagkwekwentuhan tungkol sa medyo adult na content na ay bigla siyang nagbanggit ng “datch waifu”. Anu kako yun sabi ko sa kanya. Ang tinutukoy pala niya yung mga manyika na tinatawag na love doll. E di sabi ko sa kanya “Luma na yan. Yan yung mga plastic na dolls na hinihipan parang beachball at ginagamit sa kung anu man ng mga lalaking walang makuhang partner.”

Hindi daw yun ang tinutukoy niya kundi yung premium na dolls na nauuso sa Japan ngayon. So dahil naintriga ako sa sinabi niya, nagsagawa ako ng sarili kong investigation. Ito ang resulta…

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Ang inyong investigative reporter na si Madbong ay nag-search sa Youtube at meron nga na video nito.

Read the rest of this entry »

Tag ni Misyel

Sa kauna-uanahang pagkakataon, mayroong nag-tag sa akin (salamati Misyel!). Hindi ko agad nagawa dahil nga sa mga nakalipas na pangyayari pero eto na mga sagot ko.

Ang first name ko talaga ay nagsisimula sa ‘V’ kaya mukhang mahirap sagutin kung ito ang gagamitin ko. Kaya ang gagamitin ko na lang yung ‘B’ mula sa palayaw kong Bong.

Rulez: Use the first letter of your name to answer each of the following.
Your answers have to be real places, names, and things. Nothing made up! :) Use different answers if the person who answered the survey before you had the same initial letter. You can’t use your name for the boy/girl name question.

Your name
Bong

Four words
bongga, big brodah, barkada, balikbayan 

State/country
Bulgaria - hometown ni Ken Lee!!

Boy name
Bryan (yung pangalawa kong anak)

Girl name
Bridgit (babaeng nakilala ko sa Sweden nung nag-training ako dun)

Occupation
bantay ng mga numero sa market research

Word that describes you the best
baliw

Something you can wear
bra blouse bullcap

Something found in a kitchen
breading mix

Name one object that is so valuable to you
broadband (kung wala nito walang internet, walang blog)

Something you shout
“Bingo!!! I won, I won!!!”

Something you do at school
bulakbol, ano pa hehehe!

Name of a friend/schoolmate
Bentiyotot (tunay na pangalan niya Ben pero alam mo na ang barkada kung magbigay ng palayaw)

Name of an animal
bear

Name of a drink
beer (o ha pinalitan ko lang yung ‘e’ sa previous answer ng ‘a’)

Name of a holiday
berdey ni Queen Elizabeth (tuwing berdey niya, imbitado ako sa Buckingham - ay wish)

Name of a subject in school
Bowling (P.E. subject ko yan sa UP kaya counted yan, walang papalag)

Name of a cousin
Boie (long taym no see kasin!)

Name of a fast food chain
Burger Machine (hay miss ko na yung steamed hotdog nila saka yung roast beef sandwich)

Name of a person you’re crushing or had a crush on
Bea Alonzo (hindi naman crush pero type ko yung beauty niya, hangputi…)

Name of a food you like
Balaw-balaw (alam nyo ba yun? meron lang yata nito sa probinsiya ni ermat sa Rizal)

Name of a food you do not like
Bwala, I don’t think that there’s any food that I dislike

Name of a kid’s toy
Baril-barilan na ginawa ko mula sa tatlong pirasong kahoy nung bata pa ako, animo’y thomson machine gun ang porma

Name of a flowering plant
Bumamela (ay nabulol ako!)

Name of a shopping mall
Bayala Town Center (nabulol ulit ako!)

Name of a person you like
Bean (super idol ko siya)

Name of a person you dislike
Bin Laden (walang sinabi sa question kung personal na kilala ha)

Name of place in your school
barkada’s tambayan dun sa UP Manila

Name of an object in front of you
Battlefield 2 PC game CD ng mga anak ko

Wala muna akong ita-tag ha, karamihan sa inyo na-tag na nito.

PS- dahil ’tag’ ang topic ng post na ito, na-alala ko tuloy yung dati kong aso na si Tagpi, kamukha siya nitong nasa piktyur. Kasintalino din hehehe.

tagpi.jpg

Bagong Door Chain

Hay naku, isang linggo na akong walang broadband sa bahay. Mukha pating may problema yung dreamhost, nawawala yung isang post ko. Pag-inabot ka nga naman ng malas…

Anyways, may bago akong door chain, pero minsan inaabot akong ng limang minuto bago ko mabuksan ang pinto.

Bakit kanyo?

Tingnan nyo…

doorchain.jpg

Eastah in NZ

Itong Easter holiday ang isa sa paboritong holiday ng mga kiwi. Ito yung panghuling long holiday ng summer kasi ang susunod na long holiday ay bandang June pa. Ang holiday na ito ay sakop mula Good Friday hanggang bukas na Easter Monday. Yung mga anak ko nga meron pang Easter Tuesday pero ang mga school na lang ang merong holiday na to (tingin ko tinatamad lang yung mga teachers nila, di nga sobrang dami ng holiday ng mga bata dito).

Karamihan dito ay lumalabas ng city para sa isang last hurrah sa summer. Sa amin simple lang ang holiday namin at di na kami nag-out-of-town pa. 

Maundy Thursday

Nung gabi nitong araw na to ay nagyaya na si luvsko na mag-grocery shopping dahil sarado ang mga supermarket ng Good Friday at Easter Sunday. Ang una naming pinuntahan ay yung bago naming nadicover na tindahan ng mga pinoy products (wala munang plugging, kailangan may bayad). Madami na din silang paninda, mura pa dahil sa bahay ang puwesto.

Tapos nito, nagpunta kami doon sa Foodtown, isa sa malaking grocery store dito. Maraming tao na namimili. Pero ang napansin namin ay karamihan ng mga item sa shelves ay may discount tag na. At yung discount nung karamihan ay malaki-laki ang matitipid mo (halos 20-30%).  Ako, natuwa din dahil yung mga beer lahat may discount pati yung mga premium na beer (kaya daw malaki tiyan ko sabi ni luvsko). Maya-maya lang nag-announce yung store manager na “All cooked and cut meat at the deli and all fish are now 50% off. Happy Eastah…”. Aba e dagli kagad kaming nagpunta at nakabili kami ng murang salmon belly at ibang pambaon sa school ng mga bata. Ito ang isang gusto ko sa NZ, pagnag-sale, sale talaga.

Read the rest of this entry »

Ken Lee Part 2

Nung una kong napanood yung part 1 nito sa blog ni Chillidobo ay natuwa ako. Mga alas tres ng umaga nun dito at nung pinatugtug ko ito muli ay nagising si esmi na humahagalpak ang tawa. Siguro inabot din kami ng mga 5 mins sa kakatawa.

Ito yung next installment na medyo improved na yung english ni Ken Lee (medyo lang ahahaha). Hope you guys enjoy the vid as well.